پاييز را دوست دارم...

              باغبان هستي:

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.

گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

 

نوشته شده توسط سعید در پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387 ساعت 0:37 موضوع | لينک ثابت

نوشته شده توسط سعید در پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387 ساعت 0:27 موضوع | لينک ثابت

خدایم !

 به تو عشق مي ورزم. تو را بیش از هر چیز دیگری در این دنیا ٬ دوست مي دارم.

چنان به تو عشق مي ورزم كه  سرمست و بي خود مي شوم.

خدايم!

مرا عشق پاك و خلوص و عبوديت عطا كن.

متبركم كن تا دنيا با تمامي غم ها و خوشي هايش ، زشتي ها و زيبا يي هايش،مرا نفريبد.

خدايم!

خانه قلب من كوچك است،آن را چنان فراخ كن که پذیرای تو باشد .

خانه قلبم ويرانه است ، آن را مرمت کن ٬ تا در خور تو شود.

خانه قلبم آلوده است ٬ آن را پاک و مطهر گردان .

عميق ترين آرزوي من زمانی برآورده می شود

كه تو هميشه و هميشه ٬  در سراي قلبم ساكن شوي

و من هر روزم را در حضور پر نور تو سپري كنم..

نوشته شده توسط سعید در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387 ساعت 21:21 موضوع | لينک ثابت

زندگی  رو دوست داشت  ولی  آن را  نشناخت

مهربان  بود ولی مهر نورزید

طبیعت را دوست داشت  ولی از آن لذت نبرد

در آبگیر قلبش جنب و جوشی  بود ولی کسی بدان راه نیافت

در زندگی احساس تنهایی می نمود ولی هرگز  دل به کسی نداد

خلاصه بنویسید

زنده بودن را برای زندگی  دوست داشت

نه زندگی را برای زنده بودن

نوشته شده توسط سعید در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387 ساعت 20:42 موضوع | لينک ثابت

**رفت**

رفت و منو تنها گذاش با کوله بار خستگی

گم شدم و تنها شدم تو کوره راه زندگی

رفت و نگاهی ام نکرد به این مسافر غریب

که بعد اون چه میکشه از این همه درد وفریب

رفت و نگامو ندید که غرق بارونه غمه

از این همه درد هر چی بگم بازم کمه

رفت و بازم تنها شدم با خاطرات بچگیم

با یک بغل شعر وغزل که گم شده تو زندگیم

رفت و کتاب عشقمو زیر غبار روزگار

از یاد اون رفت و حالا منم اسیر و بی قرار

رفت و کبوترای عشق واسش بهونه میگیرن

گلای باغ زندگیم از غم هجرش میمیرن

رفت و نگفت بی یادم میمونه

اما دل ساده من باز اونو عاشق میدونه

نوشته شده توسط سعید در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387 ساعت 20:22 موضوع | لينک ثابت

                                    *** دلهره ***

                 دلهره ی رفتن تو دوباره قلبمو شکست        

                                   دوباره هر چی قصه بود اومد تو قلب من نشست

                دوباره تو باور من خاطره ها زنده شدن

                                   دلخوشیا از اشک من دوباره شرمنده شدن

               میدونی تکیه گاهمی اگه نباشی میشکنم

                                         کا شکی که باور میشد دیونه ی چشات منم

              من نمیخوام بی تو باشم حتی اگه دلت نخواد

                                   لعنت به اون مسافری که رفتن یاد تو داد

             یه وقت نگی میخوای بری جز تو کسی رو ندارم

                                  که وقتی دلتنگی بخوام سر روی شونت بزارم

           این دفعه بازیچم نکن قسم بخور که میمونی

                                  یه روزی که تنگ دلت میای میگی پشیمونی

نوشته شده توسط سعید در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387 ساعت 18:4 موضوع | لينک ثابت