ساحل آرامش

صداقت چشماي تو

nedayeh-aramesh — Wed, 24 Sep 2008 18:28:18 GMT

چشم من گریه نکن داغ دلو تازه نکن دیگه فایده ای نداره اینجوری گریه نکن

تیک تیک ساعت قلبم اسمتو فریاد میزنه توی اسمون قلبم پرنده پر نمی زنه

ارزوی من همینه که فقط با تو بمونم حالا من تو رو ندارم عشق تو بسته به جونم

اون نگاه عاشقونت هرگز از یادم نمیره توی ذهن خسته من خاطراتت نمیمیره

جای تو تو اسمونهاست جای تو توی بهشته باورم نمیشه هرگزهرچی که بوده گذشته

وقتی بودی ندونستم که برای من چی هستی حالا دیره تو چشاتو واسه ی همیشه بستی

یاد چشمای تو مونده توی قلب عاشق من دیگه فایده ای نداره انتظار و هق هق من

چی میشد پیشم میموندی منو تنها نمیذاشتی یه روز از راهی که رفتی باز دوباره برمیگشتی

قدر مهربونیاتو وقتی بودی ندونستم حالا میدونم که دیره دیگه تو دوری ز دستم

با شمام ای عاشقا که قدر عشقو نمیدونید توی جاده های تقدیر مثل من تنها میمونید

یاس و تردید و رها کن دلو صادقانه بسپار لحظه های عاشقانه نمیشه دوباره تکرار

جان به جانان کی رسد

nedayeh-aramesh — Fri, 29 Aug 2008 16:30:18 GMT

جان به جانان کی رسد جانان کجا و جان کجا

ذره است این آفتاب است آن کجا و این کجا

دست ما گیرد مگر در راه عشقت جذبه ای

ورنه پای ما کجا و این راه بی پایان

ترک جان گفتم نهادم پا به صحرای طلب

تا در آن وادی مرا از تن بر آید جان کجا

جسم غم فرسوده من چون آورد تاب فراق

جان به جانان کی رسد جانان کجا و جان کجا

ذره است این آفتاب است آن کجا و این کجا

دست ما گیرد مگر در راه عشقت جذبه ای

ورنه پای ما کجا و این راه بی پایان کجا

این تن لاغر کجا بار غم هجران کجا

خضر می رفت از پی سر چشمه حیوان کجا

چون جرس با ناله عمری شد که ره طی می کند

تا رسد هاتف به گرد محمل جانان کجا

پاییز

nedayeh-aramesh — Sat, 07 Jun 2008 17:51:18 GMT

پاييز را دوست دارم...

پاييز را دوست دارم، بخاطر غريب و بي صدا آمدنش

پاييز را دوست دارم، بخاطر رنگ زرد زيبا و ديوانه کننده اش

پاييز را دوست دارم، بخاطر خش خش گوش نواز برگ هايش

پاييز را دوست دارم، بخاطر صداي نم نم باران هاي عاشقانه اش

پاييز را دوست دارم، بخاطر رفتن و رفتن... و خيس شدن زير باران هاي پاييزي

پاييز را دوست دارم، بخاطر بوي مست کننده خاک باران خورده کوچه ها

پاييز را دوست دارم، بخاطر غروب هاي نارنجي و دلگيرش

پاييز را دوست دارم، بخاطر شب هاي سرد و طولاني اش

پاييز را دوست دارم، بخاطر تنهايي و دلتنگي هاي پاييزي ام

پاييز را دوست دارم، بخاطر پياده روي هاي شبانه ام

پاييز را دوست دارم، بخاطر بغض هاي سنگين انتظار

پاييز را دوست دارم، بخاطر اشک هاي بي صدايم

پاييز را دوست دارم، بخاطر سالها خاطرات پاييزي ام

باغبان هستی ×مادر×

nedayeh-aramesh — Wed, 04 Jun 2008 21:06:18 GMT

باغبان هستي:

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.

گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

nedayeh-aramesh — Wed, 04 Jun 2008 20:56:56 GMT

خدایم

nedayeh-aramesh — Wed, 04 Jun 2008 17:50:47 GMT

خدایم !

به تو عشق مي ورزم. تو را بیش از هر چیز دیگری در این دنیا ٬ دوست مي دارم.

چنان به تو عشق مي ورزم كه سرمست و بي خود مي شوم.

خدايم!

مرا عشق پاك و خلوص و عبوديت عطا كن.

متبركم كن تا دنيا با تمامي غم ها و خوشي هايش ، زشتي ها و زيبا يي هايش،مرا نفريبد.

خدايم!

خانه قلب من كوچك است،آن را چنان فراخ كن که پذیرای تو باشد .

خانه قلبم ويرانه است ، آن را مرمت کن ٬ تا در خور تو شود.

خانه قلبم آلوده است ٬ آن را پاک و مطهر گردان .

عميق ترين آرزوي من زمانی برآورده می شود

كه تو هميشه و هميشه ٬ در سراي قلبم ساكن شوي

و من هر روزم را در حضور پر نور تو سپري كنم..

روی قبرم بنویسید کبوتر شد و رفت

nedayeh-aramesh — Wed, 04 Jun 2008 17:11:18 GMT

زندگی رو دوست داشت ولی آن را نشناخت

مهربان بود ولی مهر نورزید

طبیعت را دوست داشت ولی از آن لذت نبرد

در آبگیر قلبش جنب و جوشی بود ولی کسی بدان راه نیافت

در زندگی احساس تنهایی می نمود ولی هرگز دل به کسی نداد

خلاصه بنویسید

زنده بودن را برای زندگی دوست داشت

نه زندگی را برای زنده بودن

رفت

nedayeh-aramesh — Wed, 04 Jun 2008 16:51:18 GMT

**رفت**

رفت و منو تنها گذاش با کوله بار خستگی

گم شدم و تنها شدم تو کوره راه زندگی

رفت و نگاهی ام نکرد به این مسافر غریب

که بعد اون چه میکشه از این همه درد وفریب

رفت و نگامو ندید که غرق بارونه غمه

از این همه درد هر چی بگم بازم کمه

رفت و بازم تنها شدم با خاطرات بچگیم

با یک بغل شعر وغزل که گم شده تو زندگیم

رفت و کتاب عشقمو زیر غبار روزگار

از یاد اون رفت و حالا منم اسیر و بی قرار

رفت و کبوترای عشق واسش بهونه میگیرن

گلای باغ زندگیم از غم هجرش میمیرن

رفت و نگفت بی یادم میمونه

اما دل ساده من باز اونو عاشق میدونه

دلهره

nedayeh-aramesh — Wed, 04 Jun 2008 14:33:18 GMT

*** دلهره ***

دلهره ی رفتن تو دوباره قلبمو شکست

دوباره هر چی قصه بود اومد تو قلب من نشست

دوباره تو باور من خاطره ها زنده شدن

دلخوشیا از اشک من دوباره شرمنده شدن

میدونی تکیه گاهمی اگه نباشی میشکنم

کا شکی که باور میشد دیونه ی چشات منم

من نمیخوام بی تو باشم حتی اگه دلت نخواد

لعنت به اون مسافری که رفتن یاد تو داد

یه وقت نگی میخوای بری جز تو کسی رو ندارم

که وقتی دلتنگی بخوام سر روی شونت بزارم

این دفعه بازیچم نکن قسم بخور که میمونی

یه روزی که تنگ دلت میای میگی پشیمونی

ای خالق مهربان

nedayeh-aramesh — Wed, 23 Apr 2008 08:26:18 GMT

اي خالق مهربان

مرا وسيله ي صلح و آشتي خود قرار بده

تا آنجا كه نفرت است حامل عشق

جايي كه خطا كاري و بدي است حامل گذشت

جايي كه نفاق است حامل يكرنگي

جايي كه نادرستي است حامل درستي

جايي كه شك است حامل يقين

جايي كه نااميدي است حامل اميد

جايي كه تاريكي است حامل نور

جايي كه غم است حامل شادي باشم

پروردگارا :

كمك كن

تا به جاي تسلي خواهي تسلي دهم

به جاي درك شدن درك كنم

زيرا پيدا كردن در گرو گم شدن است

با بخشش ديگران خود بخشوده مي شويم

و در مرگ حيات جاودان پيدا مي كنيم